Het experimenteel project in Romeinse militaire archeologiee

Een pilot in Romeinse militaire archeologie is gestart.

Het gaat er hierbij om het paardetuig, harnachement genoemd, van een Romeinse gewapende ruiter (eques legionarius) na te bootsen, zoals dat aan het begin van de eerste eeuw van ons tijdperk werd gebruikt, maar ook de bepantsering van het paard zoals hierboven beschreven. Dat is geen eenvoudige en alledaagse klus: alleen Engeland en Duitsland hebben dit karwei ondernomen. (Ermine Street Guard/the Troop, Dr. Markus Junkelmann e.a.)

Op Malagne is er gekozen voor berberpaarden die quasi rechtstreeks van de Romeinse verwanten in Noord-Afrika afstammen. Het berberpaard wordt altijd gezien als een uitmuntend oorlogspaard, zowel door de Noordafrikanen als door het Franse leger en zelfs door het Duitse leger. Gebleken is dat de Berber erg stabiel is, hij is niet schuw, hij flink en krachtig en hij beschikt over uithoudingsvermogen. Zijn mooie huid verfraait bovendien de algemene uitstraling van de ruiter. Malagne beheert de Belgische vereniging van het berberpaard. (Association Belge du Cheval Barbe, www. abcb.be)

Testen die regelmatig worden uitgevoerd op Archeopark Malagne, bevestigen de capaciteiten van de Romeinse ruiters en tonen aan dat het noodzakelijk was om het paard goed te beheersen maar daarbij tevens het eigen gewicht (waar nog eens een slordige 25 kilo aan uitrusting en bagage bij moet worden opgeteld).

Dankzij onderzoek is het ons gelukt om antwoorden te vinden op de vragen die opkwamen tijdens de voorbereidingen. Maar er blijven er nog veel onbeantwoord.....

Een hartelijk woord van dank aan de heer Gauthier Clerens, ontdekker van het Corpus Equitum Legionis X Equestris, voor zijn medewerking aan het ruiterproject in het kader van het archeologisch onderzoek en voor zijn hulp bij het opstellen van deze tekst.

 
Developed by Defimedia