• ARCHEOLOGIE
• TE VOET DOOR MALAGNE
  • De ambachten
  • De bouwkunst
  • De bodemexploitatie
  • De keuken
    • Brouwen
    • Broode bakken
    • Koken
• ONTHAAL
• KINDEREN

Koken

De granen die worden gegeten in de vorm van een bordje pap, brood of koeken, vormen samen met de groenten en het rund- of varkensvlees, de belangrijkste voedingsbron van de Gallische Romeinen.

De Gallische Romeinen aten veel groenten, waarvan sommige al langere tijd bekend waren in Gallië (prei, wortelen, kool), andere groenten werden geïmporteerd vanuit Italië en raakten ingeburgerd (komkommers, lenzen), weer andere werden rechtstreeks uit de natuur geplukt tussen wat we tegenwoordig onkruid noemen (ganzevoet, brandnetel).

Op de vuilstortplaatsen van toen vindt men voedselresten (dat wil zeggen, alleen de delen die bewaard blijven). Een archeoloog kan zich dus een beeld vormen van het voedsel van de Gallische Romeinen. De aanwezigheid van oesterschelpen bijvoorbeeld, geeft blijk van de levensstandaard van de bewoners van de villa, maar ook van de handelsbetrekkingen die toendertijd bestonden. De Gallische Romeinen aten ook gedroogde vruchten, vis en kip. Een rijk en gevarieerd menu dat niet al te ver van het onze afwijkt.

De Gallo-romeinse keuken lijkt ons erg anders dan onze eigen manier van koken, en vreemd genoeg, lijkt hij ook niet op de huidige Italiaanse kookstijl. Zo kenden de Gallische Romeinen geen tomaten, die pas veel later vanuit Amerika werden ingevoerd.

Sommige recepten uit de Gallo-romeinse keuken hebben wij verkregen via gevierde Latijnse schrijvers, zoals Apicius. Op die manier kunnen wij hun kookstijl verkennen. In ieder geval verschillen de basisingrediënten vaak en sommige zeer uitgesproken smaken moeten worden verzacht voor ons gebruik (wild bijvoorbeeld). Hun vlees, dat werd bewaard in zout, moest ontdaan worden van de zoute smaak voor gebruik. Deze smaken zijn moeilijk na te bootsen met ons vlees, dat wij in de koelkast bewaren.

Ze gebruikten veel honing en hielden van gezouten en gesuikerde schotels: gepeperde nagerechten met honing bijvoorbeeld. De smaak van de gerechten wordt dikwijls versterkt door het gebruik van verschillende kruidgewassen: selderij, tijm, lavas, anijs, enz.