Het vervwerken van ijzer

Het delven en het verwerken van ijzer is in onze streken bekend sinds het ijzertijdperk.

In de IVe eeuw richtten de bewoners van het domein zich op de metaalbewerking. De ijzerhoudende bodemlaag in de omgeving werd geëxploiteerd en de erts werden gewonnen met behulp van lage klei-ovens. Terwijl er in overvloed met ijzer gewerkt werd op Malagne, werd er daarentegen slechts weinig met brons gewerkt. Een laagoven en een smederij die zijn nagebouwd op de vindplaats Malagne worden gebruikt voor experimenten en demonstraties. Experimentele archeologie maakt het mogelijk te begrijpen hoe een laagoven werd gemaakt en hoe hij werkte.

De ijzeroxide werd gewonnen door de erts te verhitten waarbij een temperatuur van 1400°C bereikt kon worden. Als brandstof werd houtskool gebruikt. Men verkreeg dan een spons van ijzer (die nog vermengd is met stukken steen en houtskool) en metaalslakken. Vervolgens moest deze spons fijn gemaakt worden in zuiveringshaarden en de metaalslakken eruit gehamerd. Het brok ijzer dat dan werd verkregen, werd vervolgens in de smederij verwerkt.

De Kelten waren meesters in de metaalverwerking en produceerden tal van metalen objecten: wapens, sieraden, bestek, spelden, lijsten om houten tandwielen of raderen. Het Romeins tijdperk wordt gekarakteriseerd door een toename van de ijzerproduktie maar de kwaliteit ervan is minder dan die daarvóór werd geproduceerd.

Tussen de opgravingen van Malagne is de werkplaats van een smid gevonden. Het indrukwekkende aantal metaalslakken en inpandige haarden dat is aangetroffen laten geen twijfel hierover bestaan. Het gebouw van de huidige smederij is nagebouwd op de authentieke resten van de Gallo-romeinse muur waarbij een muurtje rond de haard en een aanbeeld en ook zijn verscheidene oude gereedschappen nagemaakt.

Op Malagne zijn ook muntstukken teruggevonden daterend uit de laatste jaren van de Ie eeuw v. Chr. Muntstukken zijn doorgaans elementen met exacte datering. Echter, de Romeinse munten die in Gallië werden gebruikt ten tijde van de Gallische Romeinen, zijn niet gedateerd, maar zij verschaffen ons informatie met betrekking tot de daden en verdiensten van de keizer die op de geldstukken staat afgebeeld. Er staat ook een waarde-aanduiding op de munten. Indertijd was deze waarde bekend maar zij varieerde in de loop der tijd.
Developed by Defimedia